خودروهاي ‌هوشمند ‌بدون ‌نياز‌ به ‌راننده‌ حركت‌ مي‌كنند

پيش‌بيني مي‌شود از سال 2030 خودروهاي هوشمندي كه خود را بدون نياز به راننده هدايت مي‌كنند، جايگزين خودروهاي فعلي مي‌شوند. در سال 2004 تنها يك خودروي آزمايشي هوشمند ساخته شد، اما در سال 2005 پنج خودروي هوشمند موفق شدند مسير 200 كيلومتري را در جاده‌هاي بياباني بدون نياز به راننده طي كنند.

سال گذشته نيز 6 خودروي هوشمند موفق شدند بيش از 90 كيلومتر را در يك محيط مشابه ترافيك شهري سنگين با سرعت متوسط 50 كيلومتر بر ساعت طي كنند و به علائم راهنمايي و رانندگي ايست احترام بگذارند و از پارك خارج شوند و يا خود را پارك كنند.

در واقع رايانه ها، حسگرها، جستجوگرهاي ماهواره‌اي و ساير تجهيزات الكترونيكي ظرف 20 سال آينده به خودروهاي هوشمند امكان برقراري ارتباط با خود را مي‌دهند، به طوري كه در حدود سال 2030 رايانه‌ها مي‌توانند به راحتي انسان را در خيابان‌ها هدايت كنند و به مقصد برسانند.

اين در حالي است كه به اعتقاد بسياري از دانشمندان امريكايي انتقال نقش رانندگان به خودروهاي هوشمند زودتر از سال 2050 ميسر نيست.

 بدنه رباتيك:

اين عنوان معمولا به بدنه اصلي خودرو داده مي‌شود. تجهيزات و بخش‌هاي مكانيكي همچون هدايت‌كننده‌هاي چرخ‌ها و جعبه‌دنده با كنترل‌هاي الكتريكي جايگزين‌ مي‌شوند.

دوربين‌ها:

اين دوربين‌هاي تقويت شده سطح و ارتفاع را درست مانند چشم انسان تشخيص مي‌دهد و به طور كلي اين دوربين‌ها قادر هستند تا تصاوير محيط اطراف خود را با زاويه ديد 360 درجه ثبت كنند.

كامپيوتر:

اين بخش در واقع به عنوان مغز اصلي خودرو محسوب مي‌شود كه تمام سيگنال‌ها و اطلاعات را دريافت كرده و دستورات لازم را صادر مي‌كند.

منبع‌انرژي‌اضافي:

اين بخش در صورتي كه باطري خودرو ضعيف شده باشد. مي‌تواند به كار رود و البته تا 6 ساعت هم مي‌تواند بدون نياز به هيچ منبع انرژي ديگري به مسير خود ادامه دهد.

اسكنرهاي ليزري:

اين ابزار مي‌تواند فاصله خودرو تا موانع و اجسام اطراف را تشخيص دهد. براي اين كار امواج ليزري خود را به اطراف مي‌فرستد و سپس زمان برگشت آنها و انعكاسشان از اجسام را محاسبه مي‌كند و به اين ترتيب فاصله دقيق را تا موانع درك مي‌كند.

حسگرهاي تماسي:

اين حسگرها در صورت برخورد خودرو به هر جسم سختي سيستم كنترل را مطلع مي‌سازند.

سيستم ناوبري:

تركيبي از سيستم‌هاي GPS و INS در كنار يكديگر مي‌توانند احتمال اشتباهات را تا حد بسيار زيادي كاهش دهند و حتي اين درصد را به صفر برسانند. اين سيستم‌ها شامل كيلومتر براي اندازه‌گيري سانت طي شده و وسيله‌اي براي محاسبه زمان‌ها و مكان‌هايي كه در آنها خودرو متوقف مي‌باشد. اين امكانات به همراه ابزارهاي اندازه‌گيري افزايش سرعت و تكان‌هاي ضعيف و قوي كه اطلاعات خود را به ژيروسكوپ مي‌فرستند مي‌توانند تمامي حركات خودرو را تشخيص دهند.

تصاوير حرارتي مادون قرمز:

اين امكان به راننده اجازه مي‌دهد تا در شرايط نامناسب آب و هوايي و حتي در تاريكي مطلق محيط اطراف خود را به راحتي ببينند. موانع با وجود اين تكنولوژي به سهولت تشخيص داده مي‌شوند.

دنیای حرفه و فن www.herfe-rszy.blogfa.com

منبع: جام جم آنلاین