الا بذكرالله تطمئن القلوب: همانا با ذكر خدا دل‌ها آرام مي‌گيرد. منظور از ذكر الله چيست؟ چگونه دل انسان با ياد الله آرام مي‌گيرد؟ اگر شخصيت انسان شبيه به يك كوه يخ باشد و ضمير ناخودآگاه آدمي نه ‌دهم كوه يخ مستور و مخفي در آب باشد و اگر ضمير ناخودآگاه بر وجود آدمي سيطره داشته و تعيين‌كننده و كارگردان پشت‌صحنه باشد، همچنين اگر انواع اختلالات رفتاري و بيماري‌هاي روحي و روان تجلي تيره شدن روابط خودآگاه و ناخودآگاه تلقي شود و اولين گام در تخفيف اين بيماري‌ها انتقال موضوعات و مسائل درون ناخودآگاه بيمار باشد معنا و اهميت ذكر معلوم و روشن مي شود. ذكر به طور خاص يعني با خبر ساختن خبر گرفتن و توجه كردن ارادي و متعمدانه ذهن هشيار و خودآگاه از آن چيزي كه در ناخودآگاه آدمي وجود دارد. ذكر يعني اعتراف بر حضور او به محض اينكه الله حاضر در ناخودآگاه آدمي اما غايب از سطح آگاه ذهن رخ مي‌نمايد. ناگهان ابهامات از بين مي‌رود و يك احساس شعف، آرامش طمانينه احساس معنادار بودن زندگي و كل هستي همچنين يك احساس تعالي به انسان دست مي‌دهد و در نتيجه قلب متلاطم، ناآرام و مضطرب آرام مي‌گيرد. اگر هدف مهمي در پيش داريد ابتدا براي تحقق آن به دعا متوسل شويد و سپس آن را به خدا واگذار كنيد، بعد در ذهن‌تان واقع شدن آن را مجسم كنيد و به اين تصوير ذهني تا آنجا كه مي‌توانيد قدرت ببخشيد. آن وقت از خدا بخواهيد هر طور به صلاح شماست عمل كند و عنايت خود را شامل حال شما سازد. از طرف ديگر غفلت‌ يا بي ‌توجهي نسبت به ناخودآگاه معنوي يا روحي و فراموش كردن خدا در اين ناخودآگاه به تعبير «ويكتور فرانكل» سبب «خلاءوجودي» يا «ناكامي وجودي» و به بيان قرآن سبب «فراموشي خود، خويش يا نفس» مي‌شود. «نباشيد مانند كساني كه خدا را فراموش كردند سپس نفس‌هايشان را فراموش كردند.» (سوره حشر، آيه19» فراموشي خدا موجب بروز احساس پوچي، بي‌هدفي، تهي بودن زندگي مي‌شود و در نتيجه زندگي براي انسان سخت مي‌شود. هر كس از ياد من اعراض كند زندگي‌اش تنگ (ناگوار) شود. (سوره طه، ‌124) يكي از راه‌هاي ذكر و ياد خدا «دعا» كردن است، افراد آگاه و هوشيار مي‌دانند كه با ياد خدا توكل بر او و دعا كردن احساس بهتري داشته و موفق‌تر خواهند بود. ياد خداي متعال هيچ‌وقت از دل آدمي بيرون نمي‌رود و در هيچ حالي معقول نيست و اگر انسان دعا مي‌كند ذات و فطرت اوست كه وادارش مي‌كند در تمامي شرايط او را بخواند و از او طلب ياري كند. رمز دعا به اين صورت است كه انسان روندي را در پيش بگيرد كه به بهترين وجهي قلب او را بگشايد و پرتو حق را به آن بتاباند. فرمول دعا: 1. دعا كنيد 2. تجسم كنيد 3. واقعيت ببخشيد. منبع: نشریه نگاه - امير عليجاني