یک ماه پیش از کوچه فرهنگ! دقت کنید کوچه فرهنگ عبور می کردم. کوچه باغ هایی که درختانش سال ها میوه، سایه و هوای خوب خود را تقدیم مردم یزد کردند ولی الان گروه گروه بریده شده و به خانه تبدیل می شوند. دیگر از آن حال و هوا خبری نیست. شب ها اصلا نمی شود از بوی سوخته شده بقایای آتش گرفته این درختان تنفس کرد. راستی در قرن ۲۱ به کجا می رویم؟ این است احترام و قداستی که ایرانیان باستان و مسلمانان برای درخت و محیط زیست قائل بودند؟!... جلوتر که می روم در جای جای کوچه و زمین هایی که هنوز ساخته نشده اند زباله ریخته شده است. هنوز تابلوی پنجاه سال پیش لعنت...! بر در دیوار کوچه ها به چشم می خورد!! هر چند تبدیل به تابلویی زیبا و البته تلخ شده است! نمی دانم چرا از نظر فرهنگی در حال پس رفت هستیم؟ چرا تدریس کتاب هایی مانند حرفه و فن هیچ کمکی به جامعه نمی کند؟ کاش عکس دو درختی که حالا به این شکل بریده شده اند را گرفته بودم تا به عظمت آنها پی می بردید. جالب است که انسان های متمدن امروزی هر روز این دو موجود بی گناه را به آتش می کشند یا به پایشان نفت می ریزند تا بخشکند و خیال همسایه ها را راحت کنند!! همه آن شعر معروف را یادمان هست که: دگران کاشتند و ما خوردیم، ما بکاریم تا دگران بخورند. حالا شهادت بدهید قدیمی ها بهتر بودند یا ما که بدست خویش، خویش را به هلاکت می اندازیم؟ کاش شهرداری این دو درخت را می برید تا ما شاهد مرگ تدریجی آنها نباشیم... به کجا چنین شتابان؟