گفتم، گفتا

با اجازه حافظ

گفتم که: روزگار شود کی به کام ما     گفت: آرزوست که همه یاد آن کنند

گفتم: چه وقت قیمت اجناس کم شود؟     گفت: آن زمان که قیمت «آدم» گران کنند

گفتم: چه می کنند بزرگان به سال نو؟     گفت: آن چه کرده اند به ماضی، همان کنند

گفتم: نمی دهند به حرف من و تو گوش     گفتا: صلاح هر چه باشد همان کنند

گفتم: حقوق من نبود نصف خرج من      گفت: این حکایتی ست که هر جا بیان کنند

گفتم: گرسنه ام، چکنم با غم شکم؟     گفتا: خدا کند که تو را میهمان کنند

گفتم: دعا بکن که شود کار ما درست      «گفت: این دعا ملائک هفت آسمان کنند»

گفتم: نه مرغ قسمت ما شد، نه تخم مرغ      گفتا: به سال نو همه را رایگان کنند!

گفتم: کسی نخورد در این سال خربزه       گفتا: به جای خربزه، گو فکر نان کنند

گفتم: کرایه خانه مرا کرده خم کمر      گفتا که: موجران همه، قامت کمان کنند     

گفتم: هوای شغل وزارت به سر مراست     گفتا: مقرر است، تو را بایگان کنند!     

 گفتم: مستجاب شود کی دعای ما؟     گفتا: مگر به دوره ی آخر زمان کنند     

گفتم: چه می شود بزنم حرف حق اگر؟     گفتا: مگو که مردم حق گو زیان کنند      

گفتم: به شاعری کس نرسد به پای من      گفتا: چه خوش بود همه را امتحان کنند

گفتم: شعار ماست که سازیم شعر شاد      گفتا: خوشا آن کسان که دلی شادمان کنند.

منبع: هفته نامه گل آقا، گل مولا، 26 فروردین 1372