زندگی نامه سعدی تخلص و شهرت «مشرف الدین» ، مشهور به «شیخ سعدی» یا «شیخ شیراز» است. درباره نام و نام پدر شاعر و هم چنین تاریخ تولد سعدی اختلاف بسیار است. سال تولد او را از 571 تا 606 هجری قمری احتمال داده اند و تاریخ درگذشتش را هم سالهای 690 تا 695 نوشته اند. سعدی در شیراز پای به هستی نهاد و هنوز کودکی بیش نبود که پدرش در گذشت. آنچه مسلم است اغلب افراد خانواده وی اهل علم و دین و دانش بودند. سعدی خود در این مورد می گوید: همه قبیله ی من، عالمان دین بودند/ مرا معلم عشق تو، شاعری آموخت سعدی پس از تحصیل مقدمات علوم از شیراز به بغداد رفت و در مدرسه نظامیه به تکمیل دانش خود پرداخت. او در نظامیه بغداد که مهمترین مرکز علم و دانش آن زمان به حاسب می آید در درس استادان معروفی چون سهروردی شرکت کرد. سعدی پس از این دوره به حجاز، شام و سوریه رفت و در آخر راهی سفر حج شد. او در شهرهای شام (سوریه امروزی) به سخنرانی هم می پرداخت ولی در همین حال، بر اثر این سفرها به تجربه و دانش خود نیز می افزود. سعدی در روزگار سلطنت "اتابک ابوبکر بن سعد" به شیراز بازگشت و در همین ایام دو اثر جاودان بوستان و گلستان را آفرید و به نام «اتابک» و پسرش سعد بن ابوبکر کرد. برخی معتقدند که او لقب سعدی را نیز از همین نام "سعد بن ابوبکر" گرفته است. پس از از بین رفتن حکومت سلغریان، سعدی بار دیگر از شیراز خارج شد و به بغداد و حجاز رفت. در بازگشت به شیراز، با آن که مورد احترام و تکریم بزرگان فارس بود، بنابر مشهور به خلوت پناه برد و مشغول ریاضت شد. سعدی، شاعر جهاندیده، جهانگرد و سالک سرزمینهای دور و غریب بود؛ او خود را با تاجران ادویه و کالا و زئران اماکن مقدس همراه می کرد. از پادشاهان حکایتها شنیده و روزگار را با آنان به مدارا می گذراند. سفاکی و سخاوتشان را نیک می شناخت و گاه عطایشان را به لقایشان می بخشید. با عاشقان و پهلوانات و مدعیان و شیوخ و صوفیان و رندان به جبر و اختیار همنشین می شد و خامی روزگار جوانی را به تجربه سفرهای مکرر به پختگی دوران پیری پیوند می زد. سفرهای سعدی تنها جستجوی تنوع، طلب دانش و آگاهی از رسوم و فرهنگهای مختلف نبود؛ بلکه هر سفر تجربه ای معنوی نیز به شمار می آمد............
ادامه مطلب
















قلمه عبارت است از قسمتی از ساقه , برگ یا ریشه که از گیاه مادری جدا شده و پس از قرار گرفتن در بستر مناسب و شرایط مساعد ریشه دار شده , گیاه جدید را به وجود می آورد. عوامل موثر در ریشه زایی این عوامل شامل عوامل درونی (فیزیولوژی) و عوامل بیرونی (محیطی) هستند. عوامل فیریولوژی: ظرفیت یک قلمه ساقه برای ریشه دهی توسط واکنش متقابل بین عوامل توارثی که در یاخته های ساقه وجود دارند و عوامل زیر تعیین می شود: الف - مواد آلی ذخیره ای در گیاه : این مواد قابل حمل در برگها و جوانه های گیاهان ساخته می شوند و برخی از آنها عبارتند از هورمون های گروه اکسین مواد قندی ترکیبات ازته ویتامینها و موادی که تاکنون شناخته نشده اند.مواد غیرآکسینی که درریشه زایی گیاهان با آکسینها همکاری می کنند به همفر سازهای ریشه زا معروفند. عوامل فیزیولوژی موثر در ریشه زایی کاملا مشخص نیستند . زیرا هنوز در بسیاری از گیاهان (بعضی گونه های بلوط ) ریشه زایی امکان پذیر نیست. ریشه دهی در ساقه متناسب با میزان اکسین آن است.به نظر می رسد این عمل به وسیله جمع شدن اکسین در پایین ساقه ایجاد می شود .البته معلوم شده که اکسین فقط یکی از عوامل محرک ریشه زایی است. در برخی گیاهان تحریک ریشه زایی به وسیله برگها و جوانه ها ناشی از افزایش تولید مواد همفرساز ریشه زایی است که در اثر اکسین و کربو هیدراتها را تکمیل می کند. به طور کلی میزان رشد ریشه متناسب با میزان کربوهیدراتهاست. ازت زیادی برای تعدد ریشه ها موثر است. باید توجه داشت با آنکه میزان کم ازت تعداد ریشه ها را افزایش می دهد کمبود ازت از ریشه زایی جلوگیری می کند. ب- سن ونوع بافت قلمه : گیاهانی مانند عشقه سیب و بسیاری از سوزنی برگها هنگامی که در مرحله نونهالی هستند (یعنی جوان بوده و به گلدهی و میوه دهی نرسیده اند) قدرت ریشه زایی زیادی دارند. ولی وقتی گیاه به مرحله گلدهی می رسد ریشه زایی آن بسیار مشکل می شود. در مورد زیتون قلمه آن حداقل باید سه ساله باشد تا تولید ریشه کند ولی گل کاغذی اگر یکساله باشد بهتر ریشه دار می شود . در بعضی از گیاهان قلمه های نرم ودر بعضی دیگر قلمه های سخت و یا حالاتی بین این دو برای ریشه دهی مناسب ترند با آنکه معمولا در گیاهان سهل ریشه زا هر نوع قلمه ای به آسانی ریشه می دهد. قلمه های نرم گیاهان خزان دار که در بهار تا تابستان گرفته می شوند بهتر از قلمه های خشن که در زمستان گرفته می شودند ریشه می دهند.........
استاد علی اکبر دهخدا از خبره ترین و فعال ترین استادان ادبیات فارسی در روزگار معاصر است که بزرگترین خدمت به زبان فارسی در این دوران را انجام داده. لغت نامه بزرگ دهخدا که در بیش از پنجاه جلد به چاپ رسیده است و شامل همه لغات زبان فارسی با معنای دقیق و اشعار و اطلاعاتی درباره آنهاست و کتاب امثال و حکم که شامل همه ضرب المثل ها و احادیث و حکمت ها در زبان فارسی است خود به تنهایی نشان دهنده دانش و شخصیت علمی استاد دهخدا هستند. دهخدا به غیر از زبان فارسی به زبانهای عربی و فرانسوی هم تسلط داشته و فرهنگ فرانسوی به فارسی او نیز هم اکنون در دست چاپ می باشد. دهخدا علاوه بر این که دانشمند و محقق بزرگی بود مبارز جدی و کوشایی نیز در انقلاب مشروطه محسوب می شد. او مبارزه را نیز از راه نوشتن ادامه می داد و مطالب خود علیه رژیم مستبد قاجار را در روزنامه صور اسرافیل که از روزنامه های پرفروش و مطرح آن زمان بود چاپ می کرد. لغت نامه که بزرگترین و مهمترین اثر دهخدا محسوب می شود 45 تا 50 سال از وقت دهخدا را گرفت. یعنی سالها بیش از آنچه که حکیم ابوالقاسم فردوسی صرف شاهنامه خود کرد. لغت نامه نه تنها گنجینه ای گرانبها برای زبان فارسی است، بلکه معانی و تفسیرات و شروح تاریخی بسیاری از کلمات عربی را نیز داراست. علی اکبر دهخدا سال 1297 ه.ق ( 1257 خورشیدی) در تهران متولد شد. گر چه اجدادش قزوینی بودند، ولی پدرش "خان بابا خان" که از ملاکان متوسط قزوین بود، پیش از ولادت وی از قزوین به تهران آمد و در این شهر اقامت گزید. ده ساله بود که پدرش فوت کرد و فردی به نام میرزا یوسف خان قیم او شد . دو سال بعد میرزا یوسف خان نیز در گذشت و اموال پدر دهخدا به فرزندان یوسف خان رسید. در آن زمان یکی از فضلای عصر به نام شیخ غلامحسین بروجردی از دوستان خانوادگی دهخدا کار تدریس او را به عهده گرفت و دهخدا تحصیلات قدیمه را در نزد وی آموخت. وی مردی مجرد بود، و حجره ای در مدرسه حاج شیخ هادی (در خیابان شیخ هادی کنونی) داشت که در آن به تدریس زبان عربی و علوم دینی مشغول بود. استاد دهخدا غالباً اظهار می کرد که هر چه دارد، در نتیجه تعلیم آن بزرگ مرد بوده است. بعدها که مدرسه سیاسی در تهران افتتاح شد، دهخدا در آن مدرسه مشغول تحصیل گردید و با مبانی علوم جدید و زبان فرانسه آشنا شد..........









در گذشته، مادران باردار را از هر نوع ورزش و تحرکی منع می کردند و حرکات نرمشی و پیاده روی را باعث سقط یا زایمان زودرس میدانستند. امروزه کاملا مشخص شده که به جز در موارد خاص که پزشکان آنها را تعیین می کنند، ورزش و حرکات بدنی در کنار رعایت اصول بهداشتی در دوران بارداری نه تنها برای مادران مفید است، بلکه بر سلامت جنین نیز آثار خوبی دارد.... فواید ورزش در دوران بارداری، یکی دو تا نیست. در زیر با برخی از فواید ورزش و تحرک بدنی در طول این دوران مهم آشنا می شوید: ** ورزش موجب افزایش کشیدگی، قدرت و استقامت عضلات مادر می شود و در نتیجه به تحمل اضافه وزن دوران بارداری کمک می کند. ** تقویت عضلات مادر او را برای فشار زایمان آماده تر کرده و فرآیند زایمان را تسهیل می نماید. ** ورزش باعث کاهش بعضی مشکلات فیزیکی حین بارداری مانند کمردرد، تورم اندامها، یبوست، خستگی و کوفتگی بدن، گرفتگی ساق پا و تنگی نفس می شود. ** مطالعات زیادی مؤید نقش ورزش در پیشگیری و درمان افسردگی مادران باردار و افسردگی بعد از زایمان بوده است. ** ورزش به بازگشت بدن به حالت اول بعد از زایمان کمک شایانی می نماید. ** بارداری انرژی قابل توجهی از مادران باردار میگیرد، که ورزش و تغذیه مناسب تا حد زیادی به جبران این انرژی کمک کرده و از احساس خستگی و خمودی مادران جلوگیری می نماید. ** ورزش گردش خون را افزایش داده و سیستم قلب و عروق را تقویت مینماید و تقویت این سیستم برای مادر و جنین بسیار مفید خواهد بود. ** ورزش به مادر باردار کمک می نماید که خواب بهتری داشته باشد. موضوعی که برای سلامت مادر و جنین مفید است. ▪ شواهد علمی وجود دارد که ورزش تصور مادر از خود، شخصیت و اعتماد به نفس او را بهبود می بخشد. از آنجا که مفاصل شما نرم تر و شل تر از حالت عادی هستند، بهتر است از فعالیت هایی که می تواند موجب لیز خوردن یا به زمین افتادن شما شده و احتمال آسیب دیدن شکم را افزایش دهد، خودداری کنید ● آیا ممکن است ورزش برای مادر باردار، مضر و نامناسب باشد؟ برخی از خانمهای باردار باید در زمان شروع ورزش مراقبت بیشتری از خود به عمل آورند و اساسا ورزش در برخی خانمهای باردار منع مطلق یا نسبی دارد. تشخیص این موارد به عهده پزشک معالج بوده و لذا مشاوره بارداری در مورد شروع، نوع و شدت ورزش ضروری است.............







